ആക്രമണാത്മക മണ്ണിരകൾ കാടുകളുടെ മണ്ണിനെയും സസ്യജീവിതത്തെയും ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് പഠനം

അമേരിക്കയിലെ Huron Mountains പ്രദേശത്തെ കാടുകളിൽ നടത്തിയ ഫീൽഡ് പഠനത്തിലാണ് ഈ കണ്ടെത്തൽ. ഇവിടെ കാടുകളുടെ നിലത്തു നിന്നുള്ള മണ്ണിരകളെ ശേഖരിച്ച് അവയുടെ നീളവും തൂക്കവും അളന്നാണ് ഗവേഷണം നടത്തിയത്. പഠനം Xiaoyong Chen എന്ന ഗവേഷകന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് നടന്നത്.

Maneesha Prasoon
3 mins mins read

ആക്രമണാത്മക മണ്ണിരകൾ കാടുകളുടെ മണ്ണിനെയും സസ്യജീവിതത്തെയും ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് പഠനം

വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ചില കാടുകളിൽ ആക്രമണാത്മകമായി പടർന്ന മണ്ണിരകൾ (earthworms) കാടുകളുടെ സ്വാഭാവിക ഘടന തന്നെ മാറ്റുന്നതായി പുതിയ പഠനം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. മണ്ണിരകളുടെ വലിപ്പം, വളർച്ചാ രീതികൾ, മണ്ണിനുള്ളിലെ പ്രവർത്തനം എന്നിവ കാടുകളിലെ ഇലപാളിയും മണ്ണിലെ പോഷക ഘടകങ്ങളും വേഗത്തിൽ മാറ്റാൻ ഇടയാക്കുന്നുവെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ കണ്ടെത്തൽ.
അമേരിക്കയിലെ Huron Mountains പ്രദേശത്തെ കാടുകളിൽ നടത്തിയ ഫീൽഡ് പഠനത്തിലാണ് ഈ കണ്ടെത്തൽ. ഇവിടെ കാടുകളുടെ നിലത്തു നിന്നുള്ള മണ്ണിരകളെ ശേഖരിച്ച് അവയുടെ നീളവും തൂക്കവും അളന്നാണ് ഗവേഷണം നടത്തിയത്. പഠനം Xiaoyong Chen എന്ന ഗവേഷകന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് നടന്നത്.

മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങൾ

പഠനത്തിൽ പ്രധാനമായും മൂന്ന് ആക്രമണാത്മക മണ്ണിര ഇനങ്ങളാണ് കണ്ടെത്തിയത്:
• Dendrobaena octaedra
• Aporrectodea longa
• Lumbricus terrestris
ഇവയിൽ Lumbricus terrestris ആണ് ഏറ്റവും വലിയ ഇനം. ശരാശരി 6.1 സെന്റിമീറ്റർ വരെ വളരുന്നു. അതേസമയം Dendrobaena octaedra ഏകദേശം 2.5 സെന്റിമീറ്റർ മാത്രം വളരുന്ന ചെറിയ ഇനമാണ്. Aporrectodea longa ഈ രണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള വലിപ്പമുള്ള ഇനമാണ്.
വലിപ്പത്തിലുള്ള ഈ വ്യത്യാസം ഇവയുടെ ഭക്ഷണശീലങ്ങളിലും മണ്ണിനുള്ളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തത സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മണ്ണിലെ പാളികൾ മാറ്റുന്ന പ്രവർത്തനം

വലിയ മണ്ണിരയായ Lumbricus terrestris മണ്ണിന്റെ ആഴത്തിൽ വലിയ കുഴികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. മുകളിലെ ഇലകളും സസ്യാവശിഷ്ടങ്ങളും താഴെയുള്ള മണ്ണിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതിലൂടെ മണ്ണിന്റെ പാളികൾ തമ്മിൽ കലരുന്നു.
അതേസമയം Dendrobaena octaedra മണ്ണിന്റെ മുകളിലെ ഇലപാളിയിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇത് വീണ ഇലകളും ചെറിയ കൊമ്പുകളും വേഗത്തിൽ ചീഞ്ഞുപോകാൻ സഹായിക്കുന്നു.
Aporrectodea longa മണ്ണിന്റെ പല പാളികളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാൽ ഒരേ കാട്ടിൽ തന്നെ പലവിധ മണ്ണ് മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ കാരണമാകുന്നു.

കാടുകളുടെ ഇലപാളി ഇല്ലാതാകുന്ന സാഹചര്യം

വടക്കൻ കാടുകളിൽ സാധാരണയായി നിലത്ത് വീണ ഇലകൾ ചേർന്ന് ഒരു കട്ടിയുള്ള ഇലപാളി രൂപപ്പെടുന്നു. ഈ പാളി,
• വിത്തുകൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു
• മണ്ണിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്തുന്നു
• മണ്ണിലെ സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായിക്കുന്നു
എന്നാൽ മണ്ണിരകൾ ഈ ഇലപാളി വേഗത്തിൽ ഭക്ഷിച്ചുതീർക്കുമ്പോൾ കാട്ടിലെ മണ്ണ് തുറന്ന നിലയിലാകുന്നു. ഇതോടെ പുതിയ സസ്യങ്ങൾ മുളയ്ക്കാനും വളരാനും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാകും.

മണ്ണിലെ പോഷകങ്ങൾ കുറയുന്നു

മണ്ണിരകൾ മണ്ണ് കലർത്തുകയും പാളികൾ മാറ്റുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മഴവെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതോടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് കാൽസ്യം, മഗ്നീഷ്യം, പൊട്ടാസ്യം, ഫോസ്ഫറസ് തുടങ്ങിയ പ്രധാന പോഷകങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകാം.
Timothy Gsell പറയുന്നതനുസരിച്ച്, “മണ്ണിരകൾ മണ്ണിന് ഗുണകരമാണെന്ന ധാരണ സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ അതിയായി വർധിച്ചാൽ കാർബൺ, നൈട്രജൻ പോലുള്ള പ്രധാന പോഷകങ്ങൾ മണ്ണിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടാൻ ഇടയാക്കും.”

മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മൂലമുള്ള വ്യാപനം

മണ്ണിരകൾ പലപ്പോഴും മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ പുതിയ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് എത്തുന്നു.
• തോട്ടമണ്ണ് മാറ്റുമ്പോൾ
• ചെടികളോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്ന മണ്ണിലൂടെ
• കാമ്പോസ്റ്റ് മണ്ണിലൂടെ
• മീൻപിടിത്തത്തിനുള്ള bait ഉപയോഗിച്ച്
ഇങ്ങനെ ഇവ പുതിയ കാടുകളിലേക്ക് കടന്നു പടരുന്നു.

നിയന്ത്രണം പ്രയാസമുള്ള പ്രശ്നം

ഒരു കാട് മുഴുവനായി മണ്ണിരകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് പ്രായോഗികമല്ലെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നു. അതിനാൽ പുതിയ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ഇവ പടരുന്നത് തടയുകയാണ് പ്രധാന മാർഗം. ഉപകരണങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കുക, മണ്ണ് അനാവശ്യമായി മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത് ഒഴിവാക്കുക തുടങ്ങിയ മുൻകരുതലുകൾ ആവശ്യമാണ്.

പരിശോധനയ്ക്ക് കടുക് വെള്ളം

ചെറിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ മണ്ണിരകളെ കണ്ടെത്താൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർ കടുക് കലർത്തിയ വെള്ളം മണ്ണിൽ ഒഴിക്കുന്ന രീതിയും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇത് മണ്ണിരകളെ പുറത്തേക്ക് വരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

ഭാവിയിലെ ഗവേഷണങ്ങൾ

മണ്ണിരകളുടെ വലിപ്പം, വളർച്ചാ രീതികൾ, മണ്ണിനുള്ളിലെ പ്രവർത്തനം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ഗവേഷകർ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ ഏത് പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ആക്രമണാത്മക മണ്ണിരകൾ കൂടുതൽ ബാധ ഉണ്ടാക്കുക എന്നത് മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
English Summary : A new study conducted in the Huron Mountains of North America, led by researcher Xiaoyong Chen, warns that invasive earthworm species are drastically altering forest structures. While often viewed as beneficial to gardens, these "ecosystem engineers" are proving detrimental to wild forest floors.