റോഡരികില്‍ നിരനിരയായി നില്‍ക്കുന്ന അരയാല്‍ മരങ്ങള്‍ക്ക് അമ്മയായിരുന്നു അവര്‍.ആ മരങ്ങളെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് തണലേകാന്‍ പ്രാപ്തയാക്കിയത് 103 വയസ്സുള്ള തിമ്മക്കയാണ്. തിമ്മക്കയുടെ പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ മാനിച്ച് അവരെ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി ഗ്രാമവാസികള്‍ ആ സ്ത്രീയെ സാലുമരദ തിമ്മക്ക എന്ന പേര് നല്‍കി ആദരിച്ചു.നിരനിരയായി നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ എന്നാണ് ആ പേരിനര്‍ത്ഥം.

384 ആല്‍മരങ്ങളുടെ അമ്മ

ഒന്നും രണ്ടുമല്ല 384 അരയാല്‍ മരങ്ങളാണ് തിമ്മക്ക 5 കിലോമീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ ഗ്രാമത്തിലെ റോഡിനിരുവശവും നിരനിരയായി വച്ചു പിടിപ്പിച്ചത്. ഈ ഭൂമിക്കും ഇവിടെയുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്കും ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടി ആ അമ്മ ചെയ്ത ഇത്രയും വലിയ സത്പ്രവര്‍ത്തിക്ക് എത്ര അംഗീകാരങ്ങള്‍ നല്‍കിയാലും മതിയാവില്ല. ഇത്രയും കാലം ആ അരയാല്‍ മരങ്ങള്‍ക്ക് തണലായി നിന്ന തിമ്മക്ക ഈ ഭൂമിയോട് തന്നെ യാത്ര പറഞ്ഞ് മടങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.

പ്രകൃതിക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു, രാജ്യം പത്മശ്രീ നല്‍കി ആദരിച്ചു

പരിസ്ഥിതിയെ മാറോട് ചേര്‍ത്ത് ജീവിച്ച തിമ്മക്ക കണ്ണടയുന്നതു വരെ പ്രകൃതിയെ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ പോലെ സ്‌നേഹിച്ചു. അസുഖബാധിതയായ തിമ്മക്ക ബെംഗളൂരുവിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില്‍ ചികിത്സയിലിരിക്കെയാണ് മരണമടഞ്ഞത്. 1911 ജൂണ്‍ 30ന് കര്‍ണാടകയിലെ തുമകൂരു ജില്ലയിലെ ഗുബ്ബിയില്‍ ജനിച്ച തിമ്മക്ക തന്റെ ജീവിതയാത്രയ്ക്കിടെ നൂറുകണക്കിന് ആല്‍മരങ്ങള്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തി. 2019 ല്‍ അവരെ രാജ്യം പത്മശ്രീ നല്‍കി ആദരിച്ചു.

മരങ്ങളെ മക്കളെപ്പോലെ സ്‌നേഹിച്ച അമ്മ

മക്കളില്ലാത്ത തിമ്മക്കയുടെ 50 വര്‍ഷത്തെ പരിശ്രമം കാരണം കര്‍ണാടകയുടെ തലസ്ഥാനത്തുള്ള കുടൂര്‍ നാഷണല്‍ ഹൈവേയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി നാല് കിലോമീറ്ററോളമാണ് തണല്‍ മരങ്ങള്‍ തല ഉയര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്നത്. കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ ദുഃഖം മറക്കാന്‍ തിമ്മക്കയും ഭര്‍ത്താവ് ചിക്കയ്യയും കണ്ടുപിടിച്ച മാര്‍ഗമായിരുന്നു മരങ്ങള്‍ നട്ടു മക്കളെ പോലെ പരിപാലിക്കുക എന്നത്.

ബക്കറ്റുമായി കിലോമീറ്ററുകള്‍ നടന്ന് വെള്ളമൊഴിച്ചു വളര്‍ത്തി

ചെറുപ്പം മുതല്‍ പച്ച നിറത്തെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട തിമ്മക്ക തന്നെയായിരുന്നു മരങ്ങള്‍ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാം എന്ന ആശയം മുന്നോട്ട് വെച്ചത്. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ശൂന്യത അകറ്റാനാണ് തിമ്മക്ക മരങ്ങള്‍ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചതെങ്കിലും ക്രമേണ അവര്‍ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിന്റെ മുഖമായി മാറുകയായിരുന്നു.
ദിവസവും കിലോമീറ്ററുകളോളം ബക്കറ്റുമായി നടന്ന് അരയാലിന്‍ തൈകള്‍ക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചു. എല്ലാത്തിനും തിമ്മക്കയുടെ ഒപ്പം നിന്ന ഭര്‍ത്താവ് 1991ല്‍ മരിച്ചു.

ഭര്‍ത്താവിന്റെ അകാല വിയോഗത്തിലും തളരാതെ തിമ്മക്ക തന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നു. പിന്നീട് ഒരു മകനെ ദത്തെടുത്തു. തിമ്മക്കയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കു കൂട്ടായി പിന്നീടങ്ങോട്ട് എല്ലാത്തിനും മകന്‍ ഒപ്പം നിന്നു. 1996ല്‍ നാഷണല്‍ സിറ്റിസണ്‍ അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചതോടെയാണ് തിമ്മക്കയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പുറം ലോകം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. വര്‍ഷങ്ങളായി അവര്‍ നടത്തിയ പരിശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് പത്മശ്രീ അടക്കം വിവിധ പുരസ്‌കാരങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സ്വന്തം ഗ്രാമത്തില്‍ മഴവെള്ള സംഭരണി സ്ഥാപിക്കുന്നതിലും തിമ്മക്ക പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു. ഇവരുടെ പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ മാനിച്ച് യു.എസ് അടിസ്ഥാനമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു പരിസ്ഥിതി സംഘടനയ്ക്ക് തിമ്മക്കയുടെ പേരു നല്‍കി ആദരിച്ചിരുന്നു.