Menu

dr gopakumar cholayil

തോട്ടവിളകളും കാലാവസ്ഥാ മാറ്റവും

കൃഷി ഇനി കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ചാകാം -4

ഡോ. ഗോപകുമാർ ചോലയിൽ
തോട്ടവിളകളുടെ നാടാണ് കേരളം. സംസ്ഥാനത്തിന് കാലാവസ്ഥാപരമായ ഒരു വർഗീകരണം നൽകുകയാണെങ്കിൽ ആർദ്രോഷണ മേഖലയിലെ B4/ B3 വിഭാഗത്തിലാണ് കേരളത്തിന്റെ സ്ഥാനം. അതായത്, ഈർപ്പമാനം കൂടിയ മേഖലയെന്ന് ചുരുക്കം. സംസ്ഥാനത്തെ വാർഷിക വര്ഷപാതം കഴിഞ്ഞ ആറ് പതിറ്റാണ്ടായി കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവണത പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. അന്തരീക്ഷ താപനിലയിൽ വർധനവിന്റെ പ്രവണതയും നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. മഴക്കുറവും അന്തരീക്ഷതാപനിലയിലെ വർധനവും മൂലമാകാം, സംസ്ഥാനം ആർദ്രോഷണ മേഖലയിലെ ഈർപ്പമാനം കൂടിയ നിലയിൽ നിന്ന് (B4), താരതമ്യേന ഈർപ്പമാനം കുറഞ്ഞ മേഖലയിലേക്ക് (B3 )നീങ്ങുന്നതിനുള്ള പ്രവണത നിലനിൽക്കുന്നു. മഴകുറയുകയും താപനില കൂടുകയും ചെയ്യുന്ന വർഷങ്ങളിൽ ഈ പ്രവണത മുന്നിട്ട് നിൽക്കുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ തീരദേശ മേഖലകൾ ചൂടേറുന്നതിന്റെ കാര്യത്തിൽ മുന്നിട്ട് നിൽക്കുന്നു. ഹൈറേഞ്ച് മേഖലകളാണ് തൊട്ടു പുറകിൽ. കനത്ത കാലവർഷ മഴ, മേഘാവൃതമായ അന്തരീക്ഷം, സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ കുറവ്, ഒക്ടോബർ, നവംബർ മാസങ്ങളിൽ തുലാവർഷത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ മെയ് വരെ നീളുന്ന കടുത്ത വേനൽ വേളകൾ ഇവയാണ് പൊതുവെ കേരളത്തിന്റെ പൊതുവെയുള്ള കാലാവസ്ഥാപരമായ പ്രത്യേകത. തെക്കൻ ജില്ലകളിൽ രണ്ടു മഴക്കാലങ്ങളുടെയും (കാലവർഷം ,തുലാവർഷം) സാന്നിധ്യമുണ്ട്. എന്നാൽ, ഉത്തരകേരളത്തിൽ കാലവർഷം മാത്രമാണ് പ്രകടമായി ലഭിക്കുന്നത്. രണ്ട് മഴക്കാലങ്ങളുള്ളതിനാൽ ദക്ഷിണ കേരളത്തിൽ തോട്ടവിള ഉത്പാദനം ഉത്തര കേരളത്തെ അപേക്ഷിച്ച ഉയർന്നതാണ്.
കശുമാവ്, കാപ്പി, കുരുമുളക് എന്നീ വിളകളുടെ ഉത്പാദനം മലനാട്ടിലെ ഇടനാട്ടിലും മികച്ചതായി കാണപ്പെടുന്നു. നവംബർ മുതൽ മെയ് വരെ നീളുന്ന വരണ്ട വേനൽക്കാലം ഈ വിളകളുടെ ഉല്പാദനത്തിൽ പ്രതികൂല പ്രഭാവമുളവാക്കുന്നില്ലെന്ന് കാണാം. കാപ്പിച്ചെടിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പൂവിടുന്നതിനും കാപ്പിക്കുരു പിടിക്കുന്നതിനും മഴ അത്യാവശ്യമാണ്. വേനൽ മഴ ലഭിക്കാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്പ്രിംഗ്‌ളർ, തുള്ളിനന തുടങ്ങിയ രീതികൾ കർഷകർ സ്വീകരിക്കുന്നുണ്ട്. കുരുമുളകിന് വേനൽ മഴ ഗുണം ചെയ്യില്ല. കടുത്ത വേനലിൽ ചെറിയ കുരുമുളക് വള്ളികൾ കരിഞ്ഞുണങ്ങി പോകാറുണ്ട്. മൺസൂണിലെ കനത്ത മഴ കുരുമുളക്, കശുമാവ്, കാപ്പി, തേയില, റബ്ബർ എന്നിവക്ക് ദോഷം ചെയ്യാറില്ല. എന്നാൽ, വെള്ളക്കെട്ട് മൂലം തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കൊക്കോ, റബ്ബർ, ഏലം എന്നിവക്ക് ദോഷം ചെയ്യാം. (തുടരും)

(കാലാവസ്ഥാ ഗവേഷകനും കാലാവസ്ഥാ കോളമിസ്റ്റുമാണ് ലേഖകൻ)

താപനിലയിലെ വർധനവും രണ്ടാം വിള കൃഷിയും

കൃഷി ഇനി കാലാവസ്ഥക്ക് അനുസരിച്ചാകാം – 2

ഡോ. ഗോപകുമാർ ചോലയിൽ
അന്തരീക്ഷ താപനിലയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വർധവ് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത് രണ്ടാംവിള കൃഷിയെയാണ്. താപനിലയിലുണ്ടാകുന്ന ഒരു ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് വർധനവ് ഗോതമ്പുത്പാദനത്തിൽ നാല് മുതൽ അഞ്ച് ദശലക്ഷം ടൺ വരെ കുറയാൻ കാരണമാകുന്നു. ഓരോതരം വിളകളിലും സമ്മിശ്ര പ്രതികരണമാണ് കാലാവസ്ഥ മാറ്റം വഴി പ്രകടമാകുന്നത്. മഴയുടെ ലഭ്യതക്കനുസരിച്ച് ജലലഭ്യത കൂടുകയോ കുറയുകയോ ചെയ്യാം. താപനിലാ വർധനവ് ആഗോളതലത്തിലും പ്രാദേശിക തലത്തിലും വർധിച്ചു വരുന്ന ഭക്ഷ്യാവശ്യം നിറവേറ്റുന്നതിനും ആവശ്യമായ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ കൈവരിക്കുന്നതിനും വെല്ലുവിളി ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ പ്രകൃതിജന്യ സസ്യജാലങ്ങൾ ആർദ്രോഷണ മേഖലാ കാലാവസ്ഥക്ക് അനുയോജ്യമായ പ്രകൃതത്തോട് കൂടിയവയാണ്. സമൃദ്ധമായ സൂര്യപ്രകാശം, ഉയർന്ന ആപേക്ഷിക ആർദ്രത കേരളത്തിലെ പ്രകൃതിജന്യ സസ്യജാലങ്ങൾ ആർദ്രോഷണ മേഖലാ കാലാവസ്ഥക്ക് അനുയോജ്യമായ പ്രകൃതത്തോട് കൂടിയവയാണ്. സമൃദ്ധമായ സൂര്യപ്രകശം, ഉയർന്ന ആപേക്ഷിക ആർദ്രത, ഉയർന്ന അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവ്, കനത്ത വർഷപാതം എന്നിവ ആർദ്രോഷണ മേഖലാ പ്രദേശങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. ഈ പ്രദേശത്തെ തനതു സസ്യജാലങ്ങളായ റബ്ബർ, കാപ്പി, കൊക്കോ, വാഴ, കരിമ്പ്, നെല്ല് എന്നിവ ഇവിടെ സമൃദ്ധമായി കൃഷി ചെയ്യാം. കേരളത്തെ പോലെ യഥേഷ്ടം ജലം ലഭിക്കുന്ന ആർദ്രോഷ്ണ പ്രദേശങ്ങളിൽ മേൽപറഞ്ഞ വിളകളെ കൂടാതെ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക്, തുടങ്ങിയ വിളകളും സമൃദ്ധമായി വളരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ പ്രകൃതിക്കനുസരിച്ച് വിളവിന്യാസവും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നുള്ള ഉയരം, അന്തരീക്ഷ താപനിലയിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ, എന്നിവയനുസരിച്ച് വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന വിളകളിൽ വ്യത്യസമുണ്ട്. ഉയർന്ന താപനിലയോട് ആഭിമുഖ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വിളകളാണ് തെങ്ങ്, നെല്ല്, കശുമാവ് എന്നിവ. കേരളത്തിലെ താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ( സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 7.5 മീറ്റർ ഉയരം വരെ) കൃഷിചെയ്യാൻ പറ്റിയ വിളകളാണിവ. മിതോഷ്ണം അനുഭവപ്പെടുന്ന ഇടനാട് പ്രദേശങ്ങളിലും (7.5 മീറ്റർ മുതൽ 75 മീറ്റർ വരെ ) തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, റബ്ബർ, കശുമാവ്, കുരുമുളക്, എന്നീ വിളകൾ സമൃദ്ധമായി കൃഷി ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, മിതമായ അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവിനോട് പ്രതിപത്തിയുള്ള വിളകൾ താരതമ്യേന ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലാണ് കൃഷി ചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ (75 മീറ്റർ മുതൽ 700 മീറ്റർ വരെ ഉയരം ) പൊതുവെ താപനില മിതമായതോ കുറവോ ആയിരിക്കും. ഉയരം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ഇത്തരം പ്രദേശങ്ങളിൽ അന്തരീക്ഷ താപനില കുറയുന്നു.

റബ്ബർ, തേയില, കാപ്പി, കുരുമുളക്, തെങ്ങ്, എന്നീ വിളകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ പ്രദേശമാണിത്. എന്നാൽ, ഹൈറേഞ്ചിൽ (700 മീറ്ററിൽ കൂടുതൽ ഉയരം) പൊതുവെ താഴ്ന്ന താപനിലയോട് പ്രതിപാതിയുള്ള ഏലം, കാപ്പി, തേയില തുടങ്ങിയ വിളകളാണ് കൃഷി ചെയ്യുന്നത്. ഓരോ സസ്യവും പ്രത്യേകമായ ഓരോ കാലാവസ്ഥയിൽ വളരുന്നവയാണ്. കാലാവസ്ഥക്കനുസരിച്ച് മാത്രം കൃഷി ചെയ്യുന്ന കാലിക വിളകളുമുണ്ട്. സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നുള്ള ഉയരം മിക്കപ്പോഴും കാലാവസ്ഥയിൽ മാറ്റം വരുത്തുകയും അതനുസരിച്ച് തനത് സസ്യജാലങ്ങൾക്ക് മാറ്റം വരുകയും ചെയ്യുന്നു. ധാരാളം മഴലഭിക്കുന്ന ഇടങ്ങൾ നിബിഡ വനപ്രദേശങ്ങളാണ്. മഴ കുറഞ്ഞ് വരുംതോറും പുൽപ്രദേശങ്ങൾ, കുറ്റിച്ചെടികൾ, മരുഭൂമികൾ എന്നിവയിലേക്ക് ക്രമേണ പ്രകൃതമാറ്റം കാണപ്പെടുന്നു. (തുടരും)

(കാലാവസ്ഥാ ഗവേഷകനും കാലാവസ്ഥാ കോളമിസ്റ്റുമാണ് ലേഖകൻ)

ഉരുകി തീരുമോ ഉറഞ്ഞ മണ്ണിടങ്ങൾ - 2

ഡോ.ഗോപകുമാർ ചോലയിൽ
മഞ്ഞുമണല്‍ ഉരുകുന്നു
മണ്ണിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന നൈട്രജന്‍ സംയുക്തങ്ങള്‍ വിഘടിച്ച് അന്തരീക്ഷത്തില്‍ എത്തുന്നതുവഴിയും അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നൈട്രസ്ഓക്സൈഡിന്റെ അളവ് ഏറുന്നു. ഇതിന്റെ അനന്തരഫലമെന്നോണം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഹരിതഗൃഹവാതകങ്ങളില്‍ നൈട്രസ് ഓക്സൈഡ് മൂന്നാം സ്ഥാനത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, അതിശീതാവസ്ഥയില്‍ ഉറഞ്ഞ നിലയില്‍ കാണുന്ന ഹിമമണല്‍ മിശ്രിതത്തിലെ ഹിമാംശം ചൂടേറുന്ന അവസ്ഥയില്‍ ഉരുകുമ്പോഴും നൈട്രസ്ഓക്സൈഡ് വിമോചിതമായി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ എത്തുന്നു. ഇതും ആഗോള താപന പ്രക്രിയക്ക് ആക്കം കൂട്ടുന്നു. സമീപകാലംവരെ, കാര്‍ബണ്‍ഡയോക്സൈഡ്, മീഥേന്‍ എന്നീ രണ്ട് ഹരിതഗൃഹവാതകങ്ങളെയാണ് ആഗോളതാപനഹേതുവായി പ്രധാനമായും കരുതിപ്പോന്നിരുന്നത്. അളവില്‍ മൂന്നാം സ്ഥാനത്ത് നില്‍ക്കുന്ന നൈട്രസ്ഓക്സൈഡിന്റെ പങ്ക് അവഗണിച്ച് തള്ളൂകയായിരുന്നു. നൈട്രസ് ഓക്സൈഡ് ഉത്സര്‍ജനം ‘നാമമാത്രം’ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. എന്നാല്‍, ഇപ്പോഴാകട്ടെ, മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാള്‍ ഏകദേശം 12 ഇരട്ടിയോളം വരും ഈ വാതകത്തിന്റെ നിലവിലെ ഉത്സര്‍ജനതോത് എന്ന് അടുത്തയിടെയാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. മാത്രമല്ല, ഈ വാതകത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷ സാന്ദ്രതയിലുണ്ടാകുന്ന സൂക്ഷ്മമായ വര്‍ധനവിന്‌പോലും കാര്‍ബണ്‍ഡയോക്സൈഡിന്റെ ഭീമമായ അന്തരീക്ഷസാന്ദ്രതക്ക് കാലാവസ്ഥയില്‍ സൃഷ്ടിക്കാനാവുന്ന അതേ പ്രഭാവങ്ങള്‍ ഉളവാക്കാനാവും. താപനപ്രക്രിയക്ക് ആക്കം കൂട്ടുന്നതില്‍ കാര്‍ബണ്‍ഡയോക്സൈഡിനെ അപേക്ഷിച്ച് ഉദ്ദേശം 300 ഇരട്ടിയോളം ശക്തിയേറിയതാണ് നൈട്രസ്ഓക്സൈഡ്. തന്മൂലം ആര്‍ടിക്പ്രദേശങ്ങളിലെ മാത്രമല്ല, ആഗോളകാലാവസ്ഥ തന്നെ അപകടകരമായ താപന പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ അഭിമിഖീകരിക്കേണ്ടി വരും.
നൈട്രസ്ഓക്സൈഡിന്റെ മാത്രമല്ല, കാര്‍ബണിന്റെയും സമ്പന്ന സ്രോതസാണ് ഉറഞ്ഞ ഹിമമണല്‍ (പെര്‍മാഫ്രോസ്റ്റ്). ചൂട് കൂടുന്ന അവസ്ഥയില്‍ മണ്ണിലെ സൂക്ഷമജീവികള്‍ പ്രവര്‍ത്തനനിരതരാവുകയും മണ്ണിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജീര്‍ണ്ണാവസ്ഥയിലുള്ള സസ്യാവശിഷ്ടങ്ങളെ വിഘടിപ്പിച്ച് കാര്‍ബണ്‍ഡയോക്സൈഡ്, മീഥേന്‍ എന്നീ വാതകങ്ങള്‍ വന്‍തോതില്‍ പുറംതള്ളാന്‍ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ വാതകങ്ങളോടൊപ്പം നൈട്രസ്ഓക്സൈഡിന്റെ സാന്നിധ്യവും കൂടി ചേരുമ്പോള്‍ അന്തരീക്ഷതാപന പ്രക്രിയ ദ്രുതഗതിയിലാവുന്നു.
മണ്ണും ഉറഞ്ഞ മഞ്ഞും കൂടിച്ചേർന്ന മിശ്രിതം ഒരു ശീതീകരണി എന്ന പോലെ സസ്യങ്ങൾ, ജന്തുക്കൾ എന്നിവയുടെ മൃതാവശിഷ്ടങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ മിശ്രിതത്തിലെ ഹിമാംശം ഉരുകുന്നതോടെ സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ വിഘടന പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ പ്രക്രിയയുടെ പ്രഹരശേഷിയെപ്പറ്റി ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങളാണുള്ളത്. മാരകപ്രത്യാഘാതങ്ങളുള്ള ഒന്നാണ് ഉറഞ്ഞ മണ്ണിൽ നിന്ന് വിമുക്തമാകുന്ന ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾ എന്ന ഒരു വിഭാഗം ശാസ്‌ത്രകാരന്മാർ ഉൽക്കണ്ഠാകുലരാകുമ്പോൾ വളരെ ചെറിയ തോതിലുള്ള ഹരിതഗൃഹവാതകഉത്സർജനം മാത്രമേ മഞ്ഞുരുകുമ്പോൾ ഉറഞ്ഞ മണ്ണിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരാനിടയുള്ളു എന്ന് മറ്റൊരു പക്ഷം ഗവേഷകർ സമാശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ രണ്ട് ധാരണകളും പൂർണ്ണമായും ശരിയല്ല. ഹിമമണൽ മിശ്രിതത്തിൽ നിന്ന് വൻ തോതിൽ ഹരിത ഗൃഹവാതകങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പുറന്തള്ളപ്പെടും എന്ന് വിശ്വസിക്കുവാൻ മതിയായ കാരണങ്ങൾ നിലവിലില്ല. എന്നാൽ, നിലവിലെ ആഗോളതാപന സാഹചര്യങ്ങളെ നിസ്സാരവൽക്കരിച്ച് കാണാനുമാവില്ല. ഇപ്പോൾ തന്നെ ജർമനി പ്രതിവർഷം പുന്തള്ളപ്പെടുന്ന ഹരീതഗൃഹവാതകഉത്സർജനത്തിന് തുല്യമായ വാതകപുറന്തള്ളല് ഉറഞ്ഞ മണ്ണ് ഉരുകുന്നതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. മാത്രമല്ല, അടുത്ത രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അവസാനത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് ബില്യൺ മെട്രിക് ടൺ കാർബൺഡയോക്‌സൈഡിന് സൃഷ്ടിക്കാവുന്ന അതെ പ്രഭാവം ഉറഞ്ഞ മണൽ ഉരുകുമ്പോൾ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന വാതകങ്ങൾക്ക് സൃഷ്ടിക്കാനാവും. തണുത്തുറഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഇടങ്ങളിലെ ഹിമമണൽ മിശ്രിതത്തെ ആവരണം ചെയ്യുന്ന മഞ്ഞ് പാളികളും മഞ്ഞ് കട്ടകളും ഉരുകിയൊലിക്കുമ്പോൾ തത് പ്രദേശം കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടനിറം കൈവരിക്കുന്നു. പ്രതലങ്ങൾ വളരെപ്പെട്ടെന്ന് ചൂടാകും എന്ന് മാത്രമല്ല മഞ്ഞ് പാളികളുടെ വെണ്മ കുറയുന്നതോടെ താപവികിരണങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുവാനുള്ള ശേഷിയും പ്രസ്തുതപ്രതലങ്ങൾക്ക് കുറയുന്നു. ഈ രണ്ട ഘടകങ്ങളുടെയും സമ്മിശ്ര പ്രഭാവം ഭൂമിയുടെ കാലാവസ്ഥ തന്നെ തിരുത്തികുറിക്കുവാൻ കാരണമായേക്കാം.
(കാലാവസ്ഥ ശാസ്ത്രജ്ഞനും കോളമിസ്റ്റും കാർഷിക സർവകലാശാലയിലെ സയന്റിഫിക് ഓഫീസറും ആണ് ലേഖകൻ)

ഭാഗം ഒന്ന് വായിക്കാം.

ഉരുകിത്തീരാൻ വിടരുത് ഉറഞ്ഞ മണ്ണിടങ്ങളെ

ഡോ.ഗോപകുമാർ ചോലയിൽ

കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് ലോകം കടന്നുപോകുന്നത്. മനുഷ്യനടക്കമുള്ള ജൈവസമൂഹം ഇടപെടുന്ന വിവിധ മണ്ഡലങ്ങൾ, ആഗോള കാലാവസ്ഥ, പരിസ്ഥിതി എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ മേഖലകളിലേക്കും കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാന പ്രഭാവം പിടിമുറുക്കുന്നു. വിവിധ മണ്ഡലങ്ങളിൽ കാലാവസ്ഥാമാറ്റത്തിന്റെ പ്രഭാവവും ഋണാത്മക (negative) പ്രത്യാഘാതങ്ങളും എന്തെല്ലാമെന്നും അവ എങ്ങനെ പരിമിതപ്പെടുത്താമെന്നും ലോകം തല പുകയ്ക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ മഞ്ഞുറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളുടെ ഭൂതാവസ്ഥയും, താപനസാഹചര്യങ്ങളിൽ ഭാവിയിൽ അവിടങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാനിടയുള്ള വ്യതിയാനങ്ങളും പഠനവിധേയമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ വിഷയത്തിൽ ഉരുത്തിരിയപ്പെട്ട നിഗമനങ്ങൾ എല്ലാം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്, താപനകാരികളായ ഹരിതഗൃഹവാതകങ്ങളുടെ ഉത്സർജനത്തിൽ അടിയന്തിരമായി ഗണ്യമായ വെട്ടിക്കുറച്ചിൽ വരുത്തുകയെന്ന ഒരേയൊരു പരിഹാരമാർഗ്ഗത്തിലേക്കാണ്.
ഭൂമിയുടെ ആകെ ഉപരിതല വിസ്തീർണത്തിന്റെ ഏകദേശം 10 ശതമാനത്തോളം വരും ഉറഞ്ഞ മണ്ണിടങ്ങൾ (permafrost). ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിലാണ് ഹിമവും മണലും സമ്മിശ്രമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഉറഞ്ഞ മണ്ണ് കൂടുതൽ തോതിൽ കാണപ്പെടുന്നത്. വേനൽ മാസങ്ങളിൽ ഉപരിഭാഗത്തുള്ള മണ്ണിലെ ഹിമാംശം ഏതാനും സെന്റിമീറ്റർ താഴ്ച വരെ ഉരുകുന്നു. അതിനും താഴെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഹിമം ഉരുകാതെ നിലകൊള്ളുന്നു. താപനം ഏറുമ്പോൾ, ഇപ്രകാരം ഹിമാംശം കലർന്ന ഉറഞ്ഞ മണ്ണ് കടുത്ത ഭീഷണിയാണ് നേരിടുന്നത്. ആഗോള ശരാശരി താപനിലയിലുണ്ടാകുന്ന വർദ്ധനവിനെക്കാൾ ഇരട്ടി വേഗത്തിലാണ് ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലതാപനില ഉയരുന്നത്. തന്മൂലം കരഭാഗത്തേയും കരഭാഗത്തേയും സമുദ്രമേഖലയിലെയും സ്ഥിതിഗതികൾ അപ്രതീക്ഷിത വേഗത്തിൽ വ്യതിയാന വിധേയമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. വളരെ വിപുലമായ പ്രത്യാഘാത പരമ്പരകൾക്കാണ് ഈ പ്രക്രിയ വഴിവയ്ക്കുന്നത്. കാലാവസ്ഥ, മനുഷ്യജീവിതം ജൈവവൈവിധ്യം തുടങ്ങി ഒരു വിധം എല്ലാ മേഖലകളും തന്നെ ഇത്തരം പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉത്തരാര്‍ധ ഗോളത്തിലെ നാലിലൊന്നോളം ഭാഗം തണുത്തുറഞ്ഞ അവസ്ഥയിലാണ് – ഏതാണ്ട് 23 ദശലക്ഷം ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വര്‍ധിച്ചു വരുന്ന ഫോസില്‍ ഇന്ധന ഉത്സര്‍ജനങ്ങള്‍, വ്യവസായശാലകളില്‍ നിന്നുള്ള മാലിന്യനിക്ഷേപങ്ങള്‍, വാഹനങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള മലിനീകരണം തുടങ്ങിയവ വഴി പൊതുവെ അന്തരീക്ഷത്തിന് ചൂടേറുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ചുവട് പിടിച്ച് ആര്‍ട്ടിക്‌ മേഖലയിലെ കാലാവസ്ഥയിലും ചൂടേറിവരികയാണ്. തണുത്തുമരവിച്ച ഉത്തരധ്രുവത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ കുറ്റിച്ചെടികളും ചെറിയ മരങ്ങളും വളരാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നത് ഇതിന്റെ സൂചനയാണ്. ഹരിതസസ്യങ്ങള്‍ നൈട്രജന്‍ ആഗിരണം ചെയ്യുമെന്നതിനാല്‍ ഇവയുടെ സാന്നിധ്യം മൂലം ആര്‍ട്ടിക് മേഖലയിലെ നൈട്രസ്ഓക്സൈഡ് സാന്ദ്രതയില്‍ കുറവ് ഉണ്ടാകുമെന്നത് മറ്റൊരു വശം. (തുടരും)
(കാലാവസ്ഥ ശാസ്ത്രജ്ഞനും കോളമിസ്റ്റും കാർഷിക സർവകലാശാലയിലെ സൈന്റിഫിക് ഓഫീസറും ആണ് ലേഖകൻ)

മരിക്കുകയാണോ ചാവുകടൽ

ഡോ: ഗോപകുമാർ ചോലയിൽ

ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ലവണ സാന്നിധ്യമുള്ള ജലാശയമാണ് ചാവുകടൽ. സാധാരണ ഗതിയിൽ യാതൊരുവിധ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ജീവൻ നിലനിർത്തുവാൻ സാധിക്കാത്തത്ര ലവണാംശമുള്ള ജലമായതിനാൽ ലാവണത്വത്തോട് ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തുന്ന ജീവികൾ (Halophiles) മാത്രമാണ് ചാവുകടലിൽ അതിജീവിക്കുന്നത്. ചാവുകടലിന്റെ അഗാധ തലങ്ങളിലുള്ള അവസാദങ്ങൾ ഇനിയും പൂർണമായും അപഗ്രഥന വിധേയമാക്കുവാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ആ അവസാദങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച് നിലകൊള്ളുന്ന പ്രത്യേക ഇനം ജീവജാലങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്. അവയെയും പഠന വിധേയമാക്കി വരുന്നതേയുള്ളു. പ്രാണവായുവോ പ്രകാശമോ ശുദ്ധരൂപത്തിലുള്ള ആഹാരപദാർഥങ്ങളോ കൂടാതെയാണ് ഇവനിലനിൽക്കുന്നത്.

പേരു പോലെ ജീവന് ഭീഷണി
അത്യധികമായ ലവണ സാന്നിധ്യം മൂലം ചാവുകടലിലെ ജലപാളികളിൽ ജീവന്റെ നിലനിൽപ് എന്നത് ഏറെ വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ ഒന്നാണ്. ഇത്തരം ഇടങ്ങളിൽ ജീവൻ എപ്രകാരം പൊരുത്തപ്പെട്ട് പോകുന്നു എന്ന വസ്തുത തന്നെ ഏറെ ഗവേഷണ സാധ്യതയുള്ള വിഷയമാണ്. സമുദ്രനിരപ്പിനേക്കാൾ 400-450 മീറ്റർ താഴ്ന്നാണ് ചാവുകടൽ നിലകൊള്ളുന്നത്. തടാകത്തിലെ ജലനിരപ്പ് പ്രതിവർഷം ഉദ്ദേശം ഒരു മീറ്ററിനേക്കാൾ ഏറെ താഴ്ന്നുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. ഈ തടാകത്തിലേക്ക് ജലം എത്തിക്കുന്ന ഒരേയൊരു നദിയായ ജോർദാൻ നദിയിൽ നിന്നുള്ള കനത്ത ജല ഉപഭോഗമാണ് ഇതിന് പ്രധാന കാരണം. എന്നാൽ, അടിത്തട്ടിൽനിന്നുള്ള 15,000 വർഷത്തോളം പഴക്കമുള്ള അവസാദങ്ങൾ പഠന വിധേയമാക്കിയാണ് ഈ വിഷയം സംബന്ധിച്ച് കൃത്യമായ നിഗമനകളിലെത്തിച്ചേർന്നിട്ടുള്ളത് (Scientific Reports, May 2022).

100 വർഷം നീണ്ടുനിന്ന മഴക്കാലം

പുരാതനകാലത്ത്, അതിദീർഘമായ വരൾച്ചാവേളകൾക്കിടയിൽ 10 മുതൽ 100 വർഷങ്ങൾ വരെ നീണ്ടു നിന്ന മഴക്കാലങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതായി ഈ പഠനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം എപ്രകാരമാണ് ചാവുകടൽ മേഖലയിലെ ജൈവസാന്നിധ്യം, മനുഷ്യരുടെ കുടിയേറ്റ ചരിത്രം, സാംസ്‌കാരിക വികസനം എന്നിവയെ സ്വാധീനിച്ചത് എന്നതു സംബന്ധിച്ച പുതിയ അറിവുകൾ കൂടി ഇത്തരം നിരീക്ഷണങ്ങൾ വഴി ഉരുത്തിരിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ജലലഭ്യത ഒരു വെല്ലുവിളിയാകുന്ന ഇടങ്ങളിലെല്ലാം കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനം എപ്രകാരം അവിടങ്ങളിലെ ജലസാന്നിധ്യത്തെ തീരുമാനിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതക്കും ഏറെ പ്രസക്തിയുണ്ട്. ലക്ഷോപലക്ഷം വർഷങ്ങളിലെ വിവര സംസ്കരണത്തിൽ നിന്നാണ് കാലാകാലങ്ങളിൽ ജലചക്രത്തിലുണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടത്. കിഴക്കൻ മധ്യധരണ്യാഴി പോലെയുള്ള അതിപരിസ്ഥിതിലോല മേഖലകളിൽ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക രാഷ്ട്രീയ കാര്യപരിപാടികളിൽ ജലലഭ്യത വളരെ മുഖ്യമായ ഒരു ഘടകമാണ്. അതിനാൽ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാന പ്രകൃതങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ജലപരിക്രമണത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനങ്ങളെ സൂക്ഷ്മമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതും അതിപ്രധാനമാണ്. ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നിലനിന്നിരുന്ന കാലാവസ്ഥയിൽ, ജലചക്രം എപ്രകാരമാണ് ശക്തവും പ്രകടവുമായ വ്യതിയാനങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നതിനുള്ള ധാരണ ലഭിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഇക്കാര്യം കൃത്യമായി നിർണ്ണയിക്കാനാവൂ. വർഷങ്ങൾ മുൻപുണ്ടായ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ഹിമയുഗകാലഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഹോളോസീൻ (holocene) കാലഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തന വേളയിലാണ് ഇന്ന് “ചാവുകടൽ” എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലിസാൻ (Lizan) തടാകത്തിലെ ജലനിരപ്പ് 240 മീറ്ററോളം താഴ്ന്നത്. കഴിഞ്ഞ 24000 വർഷങ്ങൾ മുതൽ 11000 വർഷങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള കാലഘട്ടത്തിലായിരുന്നു ഇത് സംഭവിച്ചത്. തുടർന്നാണ് ലിസാൻ തടാകം ഇന്നത്ത ചാവുകടലായി രൂപപ്പെട്ടത്. (തുടരും )

(കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാന ശസ്ത്രഞ്ജനും കോളമിസ്റ്റും ഗവേഷകനും ആണ് ലേഖകൻ)

കടൽ ചൂടാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്, ചൂടായാൽ എന്തു സംഭവിക്കും?

ഡോ. ഗോപകുമാർ ചോലയിൽ

മനുഷ്യപ്രേരിതവും അല്ലാത്തതുമായ കാരണങ്ങളാൽ അന്തരീക്ഷത്തിന് ചൂടേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യന്റെ ജീവിത ശൈലി മൂലം അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പുറംതള്ളപ്പെടുന്ന ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾക്കാണ് ചൂടേറ്റുന്നതിൽ സുപ്രധാന പങ്ക്. താപന തീക്ഷ്ണത പക്ഷേ, അതേ തീവ്രതയിൽ നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. അതിനുകാരണം സമുദ്രങ്ങളാണ്. സമുദ്രങ്ങൾ താപം ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം താപനകാരിയായ അന്തരീക്ഷത്തിലെ കാർബൺ ഡയോക്‌സൈഡ് വാതകത്തിന്റെയും ഏറിയ പങ്കും സമുദ്രങ്ങൾ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു. അന്റാർടിക് സമുദ്രം അഥവാ ദക്ഷിണ സമുദ്രമാണ് കാർബൺഡയോക്‌സൈഡ് വാതകത്തിന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗവും ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത്. മാത്രമല്ല, ആഗോളസമുദ്രമേഖലയാൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന അധികതാപത്തിന്റെ 75 ശതമാനവും ദക്ഷിണസമുദ്രമേഖലയിലാണ് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ, അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓസോൺ വാതകത്തിന് ദക്ഷിണ സമുദ്രമേഖലയെ ചൂടേറ്റുന്നതിൽ ഗണ്യമായ പങ്കുണ്ടെന്ന് സമീപകാലത്തായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (നേച്ചർ ക്ലൈമറ്റ് ചേഞ്ച്, 2022; 12 (4 ):365 ).

മൂന്ന് ഓക്‌സിജൻ ആറ്റങ്ങൾ അടങ്ങിയ വാതക കണികയാണ് ഓസോൺ. അന്തരീക്ഷത്തിലെ സ്ട്രാറ്റോസ്ഫിയർ മണ്ഡലത്തിലാണ് ഓസോൺ സാന്നിധ്യം കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്. സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള മാരകമായ നീലലോഹിത വികിരണങ്ങൾ (Utlraviolet radiations) ഭൂമിയിലേക്ക് കടക്കുവാൻ അനുവദിക്കാതെ തടഞ്ഞു നിർത്തുന്നത് സ്ട്രാറ്റോസ്ഫിയറിലുള്ള ഓസോണാണ്. എന്നാൽ, ട്രോപോസ്ഫിയറിലുള്ള ഓസോൺ സാന്നിധ്യം മനുഷ്യർക്കും മറ്റ് ജീവജാലങ്ങൾക്കും വളരെയേറെ ദോഷകാരിയുമാണ്. അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ താഴ്ന്ന പാളികളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഓസോൺ, താപവികിരണങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് പ്രതിഫലിക്കുന്നത് തടയുകയും അത് വഴി ഭൂമി തണുക്കുന്ന പ്രക്രിയ ദുർബലമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാർദ്ധത്തോടെ ദക്ഷിണ സമുദ്രം ചൂട് പിടിക്കുവാൻ ഉണ്ടായ അതിപ്രധാന ഹേതു അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ വിവിധ പാളികളിൽ ഓസോൺ വാതകത്തിന്റെ നില അധികരിച്ചതിനാലാണ്. ദക്ഷിണ സമുദ്രമേഖലയിൽ ചൂടേറുന്നതോടെ ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലെ അധിക താപം സംഭരിക്കുവാനുള്ള അതിന്റെ ശേഷി കുറയുന്നു. ഭൂസ്പർശമണ്ഡലത്തിൽ (ട്രോപോസ്ഫിയർ) ഓസോൺ സാന്നിധ്യം ഏറുന്നത് താപനാധിക്യത്തിന് വഴിതെളിയിക്കുന്നു.
അന്തരീക്ഷമലിനീകരണത്തോത് ഏറിവരുന്ന സാഹചര്യത്തിലാകട്ടെ, പുകമഞ്ഞിന്റെ (smog) ഒരു പ്രധാന ഘടകമായ ഓസോൺ ഒരു മലിനീകാരി എന്നതിന് പുറമെ വരും കാലങ്ങളിൽ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ ഒരു നിർണ്ണായക ഘടകം കൂടിയായേക്കാം. ഭൂമിയോടടുത്ത അന്തരീക്ഷമണ്ഡലത്തിൽ ഓസോൺ സാന്നിധ്യം ഏറുന്നത് നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം അടിവരയിടുകയാണീക്കാര്യം. ധ്രുവപ്രദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഉയർന്ന അക്ഷാംശ മേഖലകളിലാകട്ടെ, അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ മേൽപാളികളിൽ ഓസോൺ കുറഞ്ഞാലും, കീഴ്പാളികളിൽ പ്രസ്തുത വാതകത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടിയാലും അത് സമുദ്രജല താപനത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയേറ്റുന്നു. രണ്ടു കിലോമീറ്റര് വരെ ആഴത്തിൽ സമുദ്രജലത്തിന് ചൂടേറുവാൻ ഇത് കാരണമാകുന്നു. ദക്ഷിണ സമുദ്രമേഖല ചൂട് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഓസോൺ പ്രേരിത താപനത്തിന്റെ 60 ശതമാനവും ഉണ്ടാവുന്നത് അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ താഴ്ന്ന പാളികളിൽ ഓസോൺ സാന്നിധ്യം അധികരിക്കുമ്പോഴാണ്.

എന്നാൽ, ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിലെ ദക്ഷിണ സമുദ്രമേഖലയിൽ ചൂടേറ്റുന്ന കാലാവസ്ഥാ മാറ്റഹേതുവായ അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം കൂടുതലും ഉണ്ടാകുന്നത് ഉത്തരാർദ്ധ ഗോളത്തിലാണെന്നതാണ് കൗതുകകരമായ വൈരുദ്ധ്യം. വ്യവസായ മേഖലകൾ ധാരാളമുള്ള ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിലാണ് പ്രധാനമായും മലിനീകരണം സംഭവിക്കുന്നതെങ്കിലും ഓസോൺ അടങ്ങിയ അന്തരീക്ഷ മാലിന്യങ്ങൾ ക്രമേണ ദക്ഷിണാർദ്ധ ഗോളത്തിലേയ്ക്കും അതിക്രമിയ്ക്കുന്നു എന്നതാണിതിന് കാരണം. വ്യവസായ മാലിന്യങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ക്ലോറോഫ്‌ളൂറോകാർബണുകൾ (CFC) അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ മേൽത്തട്ടിലുള്ള ഓസോൺ പാളിയെ ശോഷിപ്പിക്കുന്നു എന്ന കണ്ടെത്തലാണ് 1980 കളിൽ ഓസോൺ വാർത്തകളിൽ നിറയാനുള്ള കാരണം. മാരകമായ നീലലോഹിത (യു.വി) വികിരണങ്ങൾ ഭൂമിയിലെത്താതെ തടയുന്നത് ഈ ഓസോൺ പാളിയാണ്. ക്ലോറോ ഫ്‌ളൂറോകാർബണുകൾ രാസപ്രവർത്തനം വഴി ഓസോൺ പാളിയെ ദുർബലമാകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് അവയുടെ ഉത്പാദനം നിർത്തിവയ്ക്കുവാൻ അനുശാസിക്കുന്ന മോണ്ട്രിയൽ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയിലേക്ക് നയിച്ചത്. അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം വഴി ഭൂസ്പര്ശ മണ്ഡലത്തിൽ ഓസോൺ സാന്നിധ്യം അധികരിക്കുന്നു. അതുവഴി അവിടെ ചൂടേറുകയും അധിക ചൂട് സമുദ്രം ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന് പുറമെ ദക്ഷിണധ്രുവ മേഖലയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള മണ്ഡലത്തിൽ ഓസോൺ പാളീശോഷണം സംഭവിക്കുന്നതും ആ മേഖലയിൽ ചൂടേറ്റുന്നു. ഓക്‌സിജൻ തന്മാത്രകളും (O2) നീലലോഹിത വികിരണങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പ്രവർത്തനഫലമായാണ് അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ മേൽപാളികളിൽ ഓസോൺ രൂപം കൊള്ളുന്നത്. എന്നാൽ, അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ താഴ്ന്ന പാളികളിലാകട്ടെ വാഹനങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യവസായ ശാലകളിൽ നിന്നുമുള്ള ഉത്സർജനങ്ങളിലെ മാലിന്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള രാസപ്രവർത്തനം വഴിയാണ് ഓസോൺ വാതകം ഉണ്ടാകുന്നത്. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓസോൺ സാന്ദ്രതയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനം ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിൽ പശ്ചിമവാതങ്ങളുടെ (Westerlies) ഗതിയും വേഗതയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, ദക്ഷിണസമുദ്രോപരിതല ജലത്തിലെ ലവണത്വം, താപനില എന്നിവ യിൽ വ്യതിയാനം ഉണ്ടാകുന്നപക്ഷം സമുദ്ര പര്യയനവ്യവസ്ഥകളിൽ വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനും അതുവഴി സമുദ്രങ്ങളുടെ തപാഗിരണ ശേഷിയിൽ മാറ്റമുണ്ടാവാനും കാരണമാകുന്നു.

അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം ആഗോള താപനം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന പൊതുഘടകമാണ് വ്യവസായ മേഖലകളിൽ നിന്നുള്ള അന്തരീക്ഷമാലിന്യ ഉത്സർജനങ്ങൾ. ആഗോള ജീവിതക്രമത്തിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളെയും അതീവ ഹാനികരമാം വിധം ഗ്രസിക്കുന്ന ഈ രണ്ട് പ്രക്രിയകളും നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കണമെങ്കിൽ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കുള്ള ഉത്സർജനത്തോത് അങ്ങേയറ്റം നിയന്ത്രിക്കുകയെന്നതുമാത്രമാണ് പോംവഴി. 2015 ലെ പാരീസ് കാലാവസ്ഥാ ഉച്ചകോടി അനുശാസങ്ങൾ ഓർമ്മപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ഇതുതന്നെയാണ്.

അന്തരീക്ഷത്തിലെ താപവർധന പലപ്പോഴും നമ്മൾ അറിയാതെ പോകുന്നതോ അഥവാ സഹിഷ്ണുതാപരിധി കവിയാതിരിക്കുന്നതിനോ കാരണം താപം ഏറ്റുവാങ്ങാൻ ബൃഹത്തായ സമുദ്രമേഖലകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ്. എന്നാൽ, സമുദ്രങ്ങളും തിളച്ചുമറിയാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഈയൊരു പോംവഴി കൂടിയാണ് ഇല്ലാതാവുക.
(മുതിർന്ന കാലാവസ്ഥാ ശാസ്ത്രജ്ഞനും കോളമിസ്റ്റും കാർഷിക സർവകലാശാലയിലെ സയിന്റിഫിക് ഓഫിസറുമാണ് ലേഖകൻ)